بیانیه تحلیلی فدراسیون دانشجویان آذربایجان جنوبی-ترکیه در رابطه با انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران و حوادث بعد از آن

باي بک آذربايجان | پنجشنبه, ۲۸- خرداد , ۱۱۰۰۹, ساعت ۱۹:۳۰ [ش.ب] | اعلامیه ها

ما ضمن احترام به جان باختگان روزهای اخیر و عرض تسلیت به خانواده های داغدار آن عزیزان اعلام می داریم که از نظر ما مسائل اخیر مرکز، جنگ قدرت داخل نظام و در بهترین شرایط مبارزه خلق فارس بر علیه استبداد دینی بوده و از منظر ملت ترک آذربایجان جنوبی قابل دفاع و هزینه دهی نمی باشد. ما از تمامی فعالین حرکت ملی می خواهیم که موضع فعلی خود مبنی بر عدم اشتراک, و تعقیب نزدیک مسائل جاری حفظ نمایند و از جوانان آذربایجانی نیز می خواهیم که با کنترل احساسات و هیجانات خود از افتادن در دام مسائل مرکزمحور که هیچ نفعی برای ملت آذربایجان نخواهد داشت بپرهیزند. با وجود احتمال بسیار ضعیف ایجاد خلا حاکمیتی، در صورت بروز چنین وضعیتی بی تردید فعالین ملی آذربایجان در زمان و نحو مقتضی وارد صحنه شده و کنترل امور را بدست خواهند گرفت.

در شرایطی که روند برگزاری و نتایج کودتا گونه انتخابات ریاست جمهوری ایران نه تنها تاسف وانزجار تمامی ملتها و اقوام ساکن ایران بلکه بهت و حیرت افکارعمومی جهان را نیز در پی داشته است، در روزهای اخیر شاهد یک سری اعتصابها و اعتراضات دانشجویی در سطح کشور و همچنین تظاهراتها و زد و خوردهای خیابانی در تهران و برخی از شهرهای بزرگ بخش مرکزی ایران بوده ایم. به واقع رژیم اسلامی ایران با این انتخابات نمایشی و سرکوبهای وحشیانه و سبعانه خود یک بار دیگر ماهیت غیر دمکراتیک و ضد انسانی خود را به نمایش گذارده و نشان داده است که تبعییتی از عقلانیت، منطق، اخلاق، فضیلت الهی و انسانی ندارد.

مع هذا، و با احترام به خونهای ریخته شده در روزهای اخیر ما به عنوان تشکلی دانشجویی منسوب به حرکت ملی آذربایجان و مستقر در خارج از کشور، نا گزیر از تأمل در منافع ملت ترک آذربایجان جنوبی، بدین وسیله دیدگاههای خود را با ملت بزرگ و فعالین حرکت ملی آذربایجان در میان می گذاریم؛

آ- با مراجعه به یاداشت و تجارب تاریخی ملت آذربایجان در تاریخ معاصر و تحلیل علل بروز و سقوط حرکتهای سیاسی-اجتماعی آذربایجان، از آن جمله انقلاب مشروطیت، جنبش شیخ محمد خیابانی، حزب خلق مسلمان و از برخی جوانب فرقه دمکرات آذربایجان، نتیجه ای که غالب تحلیلگران و پژوهشگران تاریخ معاصر بدان رسیده این است که در بیشتر این جنبشها طیف روشنفکری آذربایجان بدون در نظر گرفتن (البته به درجات مختلف) ویژگیها و وجوه تمایز ملی، میهنی، تاریخی و فرهنگی آذربایجان با دیگر ملل و اقوام ساکن ایران و با نگاهی صرفاً و یا قسماً مرکز گرایانه به جای تلاش برای حل مسائل در در محدوده میهن ملی و با مساعدت از توده ملت آذربایجان سعی در انتقال آن به مرکز و یا اختلاط مسائل ملی با مسائل کلی ایران و به دوش کشیدن بار تمامی مشکلات داشته اند. این خصوص از یک طرف به علت پخش و در نتیجه اتلاف انرژی و پتانسیل جنبش میزان کارایی آن را کاسته است و از طرفی نیز بدلیل عدم همراهی و مساعدت سایر ملل و اقوام ایران علی الخصوص فارسها و ارمنی ها با ملت آذربایجان و حتی در غالب موارد کارشکنی و توطئه گری طیفهای ملی گرای این دو گروه (که آن نیز به نوبه خود از خصومت تاریخی این دو طیف نسبت به ملت ترک ناشی می شود) حرکتهای سیاسی-اجتماعی آذربایجان دچار شکست شده و ملت آذربایجان هزینه های سنگینی را از نظر مادی و معنوی متحمل شده است.

جریانهای مرکز محور در سالهای اخیر نیز عملاً ثابت کرده اند که نه در مسائل ملی آذربایجان و نه در مسائل ایران هیچ گونه اغماض و گذشتی در مقابل آذربایجان از خود نشان نخواهند داد. طرز بر خورد این جریانها با مواردی از قبیل گردهمآییهای قلعه بابک،مراسمات مختلف برگزار شده توسط فعالین حرکت ملی، قیام ملی خرداد ۱۳۸۵ و خصوصاً ماجرای کوی دانشگاه تبریز که به هواخواهی کوی دانشگاه تهران اتفاق افتاده بود مبین آشکار این رأی است.

تجربه تاریخی این درس را به حرکت ملی آذربایجان آموخته است که به هیچ وجه و هیچ دلیلی مرکزیت مبارزه را از تبریز به تهران منتقل نکند و استراتژی های مبارزاتی خود را بدون وابستگی و حتی اعتماد به جریانهای مرکز محور تدوین کند.

ب- در رابطه با مسائل اخیر واقعاتی چند موجود است که نبایستی از دقت بدور مانند؛

۱) حرکتی که امروز به رهبریت میر حسین موسوی و مهدی کروبی آغاز شده حرکتی در قالبها و چارچوب کلی نظام می باشد و هدف نهایی آن استقرار نظامی متفاوت از نظام فعلی نمی باشد. رهبران این حرکت خود از سران و صاحبان نظام فعلی می باشند و اگر جرم و گناهی متوجه این نظام باشد هر دو رقیب به یک اندازه مسئول و مجرم می باشند.

۲) به رغم اصلیت آذربایجانی میر حسین موسوی نگاه وی به آذربایجان نه تنها از ذهنیت کلی حاکم بر نظام و جریانهای فکری مرکزمحور بهتر نیست بلکه وی نگاهی خشکتر و امنیتی تر نیز داراست. چنانکه در مرحله مبارزات انتخاباتی اختلافاتی مابین او و طیف مشارکتی جبهه اصلاحات به میان آمد که از اهم آن، به قول خودشان، مسئله اقوام بود و در آن زمان میر حسین موسوی تا حد بستن کمیته اقوام ستاد انتخاباتی خود پیشرفت. به فرض پیروزی موسوی نیز از دیدگاه حرکت ملی آذربایجان وضعیت فرق عمده ای نخواهد کرد و حاکمیت به غیر از امتیازهای بسیار سطحی و نمایشی اغماضی در مقابل کلیت حرکت از خود نشان نخواهد داد.

۳) با رد صلاحیت دکتر اکبر اعلمی که طیفی از منسوبین حرکت ملی با امید بهره برداری از روند انتخابات از طریق حرکت در قالبهای قانونی از وی حمایت می کردند (که البته مشروعیت وی نیز از دیدگاه حرکت ملی مورد بحث فراوان قرار بود) بار دیگر ثابت شد که نظام و جریانهای مرکزمحور هیچ گونه ظرفیتی برای قبول خواستهای ملت ترک آذربایجان جنوبی ندارند.

۴) در وقایع روزهای اخیر مشاهده شد که تظاهراتهای خیابانی تقریباً به مناطق فارس نشین کشور محدود شد و در مناطق غیر فارس مانند خوزستان، ترکمن صحرا و کردستان به غیر از تحرکاتی که غالباً از سوی دانشجویان ویا اقلیتهای غیر بومی به انجام رسید، مردم مناطق مذکور علاقه ای به شرکت در این اعتراضات از خود نشان ندادند. می شود گفت که آذربایجان نیز از این قاعده مستثنی نبوده و به غیر از چند تجمع اعتراضی محدود در تبریز و اورمیه حرکت گسترده و فراگیری از سوی مردم و فعالین به انجام نرسید. که این خود حاکی از نوعی جدا کردن حساب ملل و اقوام ساکن ایران از مرکز می باشد.

فدراسیون دانشجویان آذربایجان جنوبی-ترکیه
۱۸/۰۶/۲۰۰۹